Zdobywanie punktów (reguła numer 2)
Mecz może trwać do dwóch lub trzech wygranych setów gdzie każdy set rozgrywany jest do 9 lub 11 punktów. W squashu istnieją dwa systemy punktacji. W pierwszym z nich, jak wspomniałem, zawodnicy grają do 9 punktów gdzie punkt można zdobyć tylko i wyłącznie ze swojego serwu. Oznacza to że w przypadku przegrania piłki przy swoim serwie następuje strata i prawo serwu, bez zdobycia punktu, przechodzi na przeciwnika. Przy stanie 8:8 zawodnik odbierający deklaruje czy chce grać do jednego czy dwóch punktów więcej. Set w zależności od wyboru opcji kończy się wynikiem, 9:8 bądź w drugim przypadku 10:8 lub 10:9.
W drugim dopuszczalnym systemie punktowania, sety rozgrywa się do 11 punktów. W tym przypadku zawodnicy zdobywają punkty niezależnie od tego która strona serwuje. W praktyce oznacza to, że każda rozegrana piłka jest kolejnym punktem. Przy stanie 10:10 zawodnicy grają do dwóch punktów przewagi.

Rozgrzewka (reguła numer 3)
Przed rozpoczęciem meczu, zawodnikom zezwala się na trwającą do 5 minut rozgrzewkę (po dwie i pół minuty na każdej stronie) na korcie. W tym czasie można rozgrzać także piłkę. Jeżeli w czasie meczu piłkę zmieniono na nową, albo jeżeli leżała ona jakiś czas „odpoczywając” powinno się ją rozgrzać, przez kilkakrotne mocne odbicie. Piłkę może rozgrzewać którykolwiek z zawodników w czasie którejkolwiek przerwy w grze.

Serw (reguła numer 4)
Pierwszym etapem meczu jest wybór serwującego. Ustala się go drogą losowania zazwyczaj kręcąc rakietą lub rzadziej rzucając monetą. Zawodnik serwujący ma prawo wyboru pola serwu. Po każdej wygranej piłce pole to, do momentu utraty punktu, serwujący musi zmieniać na przeciwne. W przypadku powtórzenia piłki serw oddaje się z tego samego pola.
Podczas serwu zawodnik, musi stać przynajmniej jedną całą stopą w polu serwu, gdyż w innym przypadku będzie krzyknięty footfault co równoznaczne jest z utratą piłki lub punktu.
Po serwie, piłka musi bezpośrednio uderzyć o ścianę frontową pomiędzy linią autu i linią serwu a następnie trafić w przeciwległe pole półkortu. Nie może przy tym dotknąć żadnej linii gdyż oznacza to aut i utratę prawa serwu. Może natomiast, po odbiciu się od ściany frontowej, uderzyć o ścianę boczną lub tylną.
Zawodnik przejmując serw ma prawo wybrać stronę z której go odda.
W kolejnych setach jako pierwszy, zawsze serwuje zwycięzca poprzedniego seta.

Dobre odbicie (reguła numer 6)
Odbicie zostanie uznane za poprawne, jeżeli piłka zostanie uderzona zanim zdąży odbić się drugi raz od podłogi i posłana bezpośrednio na ścianę frontową powyżej blachy i poniżej linii autu. Oczywiście po drodze piłka nie może dotknąć podłogi, ale za to może odbić się od bocznych/ tylniej ściany zanim dotrze do ściany frontowej. Odbicie nie jest prawidłowe jeżeli piłka zdąży odbić się więcej niż jeden raz od podłogi, zostanie odbita dwa razy pod rząd przez tego samego gracza; jeżeli po odbiciu, zanim dotrze do ściany frontowej, odbije się od podłogi, jeżeli uderzy w blachę, w linię autu albo nad nią.

Wymiana piłek (reguła numer 8)
Po prawidłowo wykonanym serwisie zawodnicy kolejno odbijają piłkę, do momentu aż któremuś z nich nie uda się wykonać prawidłowego odbicia. Piłka składa się z serwisu i serii dobrych odbić. Wygrywa się piłkę wówczas, kiedy gracz wykona niepoprawny serwis, odbicie, lub jeżeli zanim jeszcze zrobi zamach, piłka dotknie jego przeciwnika (dotknięcie rakiety i ubrania też się liczy), jeżeli przeciwnik nie jest w danym momencie graczem odbierającym. UWAGA: Nigdy, ale to nigdy w trakcie gry nie powinno się wykonywać odbicia jeżeli istnieje groźba uderzenia przeciwnika rakietą, albo piłką. W takim przypadku gra powinna zostać przerwana i albo dyktowany jest Let (wymiana piłek zaczyna się od nowa), albo winny zawodnik jest karany przez sędziego.

Uderzanie przeciwnika piłką (reguła numer 9)
Jeżeli zdarzy się, że odbita przez gracza piłka zanim dotrze do ściany frontowej uderzy w przeciwnika (lub w jego rakietę), gra powinna zostać zatrzymana. Jeżeli odbicie byłoby poprawne, czyli piłka odbiłaby się bezpośrednio od ściany frontowej, gdyby nie napotkała na przeszkodę pod postacią indywiduum w krótkich spodenkach, zbiórkę wygrywa uderzający, pod warunkiem że się nie obrócił. Jeżeli natomiast piłka uderzyła, lub uderzyłaby inną ścianę a odbicie byłoby poprawne powinien zostać ogłoszony let. Jeżeli odbicie byłoby niepoprawne bez względu na to czy piłka uderzyła w gracza czy nie, uderzający przegrywa piłkę.

Obracanie się (reguła numer 9)
Jeżeli odbierający obrócił się za lecącą piłką, lub pozwolił jej przelecieć obok siebie; jednym słowem jeżeli odbił piłkę przelatującą z lewej, z prawej strony swojego ciała (lub vice versa) mamy do czynienia z obracaniem. Przeciwnik wygrywa piłkę, jeżeli został uderzony piłką po tym jak gracz obrócił się. Jeżeli uderzający, obracając się, przerwie grę w obawie przed uderzeniem przeciwnika, powinien zostać przyznany let – oto ogólnie uznana i najczęściej stosowana strategia postępowania w sytuacji w której obracający się nie jest pewien pozycji przeciwnika.

Dalsze próby (reguła numer 10)
Nie załamuj się jeżeli nie uda ci się od razu odbić piłki – zawsze możesz pozwolić sobie na dalszą próbę! Jeżeli powiedzie ci się i w jej rezultacie wykonasz poprawne odbicie, ale piłka uderzy przeciwnika – sędzia zaordynuje let. Oczywiście jeżeli odbicie będzie nieprawidłowe, przegrasz piłkę.

Ingerencja/ przeszkadzanie (reguła numer 12)
Pamiętaj, że graczowi odbierającemu nie wolno w żaden sposób przeszkadzać w wykonaniu odbicia. Jako przeciwnik musisz zapewnić mu wolny widok i dostęp do piłki oraz odpowiednią ilość miejsca na wykonanie poprawnego zamachu i odbicia, które skieruje piłkę na ścianę frontową (czyli nie możesz stanąć „na linii odbicia”). Jeżeli w czasie gry dochodzi do złamania którejkolwiek z powyższych zasad poszkodowany może albo zaakceptować zachowanie przeciwnika i grać dalej, albo przerwać grę. Przerwanie gry zaleca się szczególnie w sytuacjach, w których z powodu nieprawidłowego zachowania jednego z zawodników może zaistnieć ryzyko zderzenia się graczy, lub uderzenia rakietą albo piłką. Oto, czego możesz się spodziewać po przerwaniu gry z powodu zajścia: sędzia przyzna Ci let, jeżeli teoretycznie mogłeś wykonać odbicie a twój przeciwnik zrobił co w jego mocy, aby ci w tym NIE przeszkodzić. Let kategorycznie nie należy się w sytuacji, w której i tak nie mógłbyś wykonać prawidłowego odbicia (np.: byłeś za daleko od piłki), jeśli zaakceptowałeś zachowanie przeciwnika i zdecydowałeś się nie przerywać gry, lub jeżeli ingerencja przeciwnika była tak nieznaczna, że nie miała wpływu na twój dostęp do piłki i jej odbicie. Stroke przyznaje się kiedy: przeciwnik ewidentnie nie zrobił co w jego mocy by uniknąć zajścia; poszkodowany mógłby wykonać zwycięskie (prowadzące do zdobycia punktu) odbicie; odbita piłka lecąc bezpośrednio w kierunku ściany frontowej uderzyłaby „przeszkadzającego” gracza.

Let (reguła numer 13)
Let to nierozstrzygnięta wymiana piłek. Taka wymiana się „nie liczy” jest więc powtarzana - serwujący jeszcze raz zaczyna grę z tego samego co ostatnio pola serwu. Oczywiście lety przyznaje się nie tylko przy okazji przeszkadzania (patrz wyżej). Sędzia podyktuje let jeżeli, na przykład, piłka w trakcie gry dotknie jakiegokolwiek przedmiotu leżącego na podłodze, lub jeżeli w obliczu ewidentnej groźby uderzenia (zranienia, uszkodzenia) przeciwnika, gracz zrezygnuje z wykonania odbicia. Let musi być przyznany gdy gracz odbierający nie jest gotowy i z tego powodu nie spróbuje nawet odebrać piłki, lub gdy piłka pęknie w trakcie gry.

Ciągłość gry (reguła numer 7)
Ciągłość gry musi być zachowana od momentu wykonania serwu. Wymiana piłek powinna następować płynnie, bez przerw i opóźnień. Pomiędzy setami pozwala się na 90 sekund przerwy. Gracze mogą wtedy zmienić ubranie, lub sprzęt.

Urazy, krwawienie i choroba (reguła numer 16)
Jeżeli w trakcie gry zawodnik odniesie obrażenie w rezultacie którego będzie krwawić, a które nie jest na tyle poważne, aby eliminować go z dalszej wymiany piłek to, zgodnie z regułami, krwawienie należy zatamować przed wznowieniem gry. Poszkodowanemu daje się rozsądną (ale nie za dużą) ilość czasu na opatrzenie rany i przygotowanie się do powrotu na kort. Oczywiście jeżeli winę za zaistniałą sytuację bezsprzecznie ponosi przeciwnik – poszkodowany automatycznie wygrywa mecz. Może zdarzyć się, że opatrzona rana znowu zacznie krwawić. W takim przypadku graczowi nie przyznaje się dodatkowego czasu na jej opatrzenie – może wykorzystać do tego celu jedynie 90 sekundową przerwę miedzy setami. Jeżeli krwawienia nie uda się zatamować, gracz musi wycofać się i poddać mecz. W przypadku urazów niekrwawiących, najpierw musi zostać rozstrzygnięte, czy doszło do nich z winy przeciwnika, poszkodowanego gracza, czy też zawinili obydwaj zawodnicy. Jeżeli z winy przeciwnika a uraz jest na tyle poważny, ze poszkodowany potrzebuje czasu by dojść do siebie to mecz wygrywa zraniony zawodnik. Jeżeli uraz jest wynikiem działań samego poszkodowanego to przyznaje się 3 minuty na odpoczynek. Po tym czasie poszkodowany musi wrócić na kort, albo poddać set i odpocząć w 90 sekundach przewy. Uraz do którego „przyłożyli się” swoim zachowaniem obydwaj gracze kwituje się przyznaniem poszkodowanemu godziny na odpoczynek i „stanięcie na nogi”.
Gracz, który w trakcie meczu poczuje się chory, musi grać dalej, albo poddać set i wykorzystać 90 minutową przerwę na dojście do siebie. Skurcze, mdłości i skrócony oddech (włączając astmę) także uważa się za chorobę. Jeżeli gracz zwymiotuje na korcie – mecz wygrywa przeciwnik.

Obowiązki graczy (reguła numer 15)
Reguła numer 15 to zestaw wskazówek dla graczy. Na przykład w punkcie 15.6 możemy przeczytać, że świadome rozpraszanie jest absolutnie niedopuszczalne. Każdy kto poważnie myśli o grze w squasha powinien poświęcić tej regule pełną uwagę.

Zachowanie na korcie (reguła 17)
Obraźliwe, rozpraszające, lub denerwujące zachowanie na korcie i w ogóle przy grze w squash, jest stanowczo niedopuszczalne. Do tej kategorii zalicza się: zachowanie nieprzyzwoite, ubliżanie, przemoc zarówno fizyczną jak i psychiczną, bunt, nadużywanie (lub używanie w niewłaściwym celu) rakiety, kortu albo piłki, niepotrzebny kontakt fizyczny, zbyt mocny zamach, nieprzepisową rozgrzewkę, granie „na czas”, opóźnianie rozpoczęcia gry, niebezpieczną, złośliwą grę, lub jej elementy, uzurpowanie roli sędziego.