A po kolei to było tak. Turniej rozpoczął się w samo południe. Pierwsza runda przebiegła bez niespodzianek. Sześć meczów zakończyło się wynikiem 3-0. Spośród rozstawionej ósemki „szczęście” wylosowania zawodnika niemieckiej trzeciej ligi przypadło w udziale Tomkowi Banasiakowi. Tomek pokazał, że faktycznie mógł być wyżej, wygrywając wszystkie pozostałe mecze i zajmując ostatecznie (cytując Waldka Kobusa) „bardzo dobre dziewiąte miejsce”. W innym meczu pierwszej rundy Robert Grygiel zdołał wyrwać seta Marcinowi Ratigowskiemu, ale najdłuższy mecz rozegrał Sebastian Lalka z mistrzem w robieniu sobie kłopotów, czyli niżej podpisanym… Ostatecznie udało mi się wygrać piątego seta 11-8, ale było gorąco...
W drugiej rundzie nadal wygrywali faworyci, aczkolwiek gra była dość wyrównana. Marcin Ratigowski z trudem, w pięciu setach pokonał Dominikę Witkowską, podobnie jak Mateusz Mądry Kubę Jaworskiego. Kuba przegrywał 0-2, wyrównał na 2-2, ale w decydującym secie Mateusz pokazał, że zachował więcej sił i wygrał 11-5.
Półfinały: Marek Jankowski po raz kolejny po zaciętym meczu pokonał Marcina Ratigowskiego, a Mateusz Mądry, dzięki sile spokoju i konsekwentnym graniu tam, gdzie nie ma przeciwnika ograł Marcina Wiśniewskiego. Potwierdził w ten sposób moją tezę sprzed tygodnia, iż w turnieju SuperA nie zająłby ostatniego miejsca (Marcin zajął 12. miejsce).
W meczu o trzecie miejsce spotkało się dwóch Marcinów – Wiśniewski i Ratigowski. Dzięki wysokiej formie i sile motywacji 3-0 wygrał ten drugi. Piąte miejsce przez KO zdobył Kuba Jaworski. Jego łokieć spotkał się z czołem Dominiki, która jednak najwyraźniej została uznana winną tej kolizji.
W finale zagrali, jak przed tygodniem w Kahunie, Mateusz Mądry i Marek Jankowski. Mecz rozegrany na szklanym korcie zgromadził mnóstwo widzów (co widać na załączonej fotografii autorstwa Waldka Kobusa). Cztery pierwsze sety kończyły się wynikiem 11-8, dwukrotnie seta przewagi miał Marek. Jednak w piątym secie okazało się, że Mateusz i jemu wyczerpał do cna baterie. 11-3 i kolejne zwycięstwo Mądrego. Da mu ono awans do pierwszej setki rankingu PFS, a zatem jeszcze ze dwa turnieje i wywalczy miejsce w Mistrzostwach Polski. Jeśli będzie chciał to zdąży.
Gra Mateusza umożliwia oszacowanie poziomu squasha w Polsce. Wydaje mi się, że Mateusz gra na poziomie drugiej dziesiątki PFS i jest zawodnikiem niemieckiej trzeciej ligi. A Marcin Kozik, aktualnie 4. w Polsce, gra (czy grał?) w 2. bundeslidze.
"Co z tą Polską?"
BŚ
