W zabawie czynny udział wzięło 16 najlepszych w Polsce zawodników w turnieju SuperA, 43 „średniaków” w turnieju B+ (w tym przypadku B1) i 11 pań w turnieju damskim. Odbyły się także turnieje juniorskie: w kategorii U13 wygrał Janek Walczuk, a w kategorii U19 Janek Gajl. Triumfatorką rozgrywek pań została Paulina Krzywicka, która w finale 3-0 pokonała, znaną z racketlona Agatę Doroszkiewicz. Dzięki temu sukcesowi Paulina prawdopodobnie awansuje do pierwszej dziesiątki rankingu PFS.

Turniej SuperA odbywał się w nowej części klubu, wspólnie z meczami pań i spadkowymi drabinkami turnieju B. W pierwszej rundzie dominowały wyniki 3-0. Najbardziej wyrównane było spotkanie Grześka Leśniańskiego z Tomkiem Abramowskim. Grzegorz wygrał wprawdzie pierwszego seta 12-10, ale w kolejnych wyraźnie lepszy był Abram.

Także w drugiej rundzie zdecydowanie wygrywali wyżej rozstawieni. Najwięcej napracował się Wojtek Nowisz, który miał najtrudniejsze losowanie. Rozstawiony z piątką Kamil Dominiak zmusił Mistrza Polski do dużego wysiłku, przegrał TRZY pierwsze sety 12-10, ale wyperswadował sędziemu jakiś niewidoczny bez mikroskopu kontakt przy meczowej, a następnie wygrał kolejne trzy piłki i całego seta 13-11. W czwartym bez zmian, czyli 12-10 dla Nowisza. Nie wiem czy to przypadkiem nie był decydujący o losach turnieju moment (pewnie się mylę).

Tymczasem w turnieju B działo się równie dużo, jeśli nie więcej. Już na etapie eliminacji odpadł Norbert Stolicki, który pechowo wylosował późniejszego zwycięzcę turnieju – Mateusza Mądrego. W pierwszej rundzie doszło do pierwszego z zaplanowanych na ten dzień meczów Nowisz-Karwowski. I był on tak dramatyczny jak możnaby się spodziewać po nazwiskach graczy. Wojtek obronił chyba cztery piłki meczowe, ale ostatecznie przegrał ze Sławkiem 13-11 w decydującym trzecim secie. A na wszystko patrzył Marcin Karwowski i wydaje mi się, że planował rewanż… Darek Korzeniewski potrzebował także trzech setów na pokonanie coraz lepszego juniora - Janka Gajla, a Robert Grygiel przegrał z (jak się okazało trzecim zawodnikiem turnieju) gościem z Olsztyna Krzyśkiem Stalewskim 10-12 w trzecim secie! Ten ostatni z trudnością pokonywał kolejnych przeciwników, ale dzięki niewiarygodnej wytrzymałości i znakomitej grze defensywnej jednak zamęczał kolejnych rywali. I ja się o tym przekonałem w meczu o trzecie miejsce, gdy po pięciu setach i przynajmniej godzinie biegania musiałem pogodzić się z przegraną. Jak burza przez turniej przeszedł Mateusz Mądry, który, gdy nie studiuje w Polsce, to mieszka i gra w Niemczech. Specjalnie się nie spociwszy i tracąc tylko jednego seta (w finale z Markiem Jankowskim, któremu zrewanżował się za porażkę sprzed tygodnia) odniósł bezapelacyjne zwycięstwo i wydaje się, że w turnieju SuperA też mógłby nie być ostatni. Ciekawe czy zdąży awansować do czołowej 64 przed Indywidualnymi Mistrzostwami Polski. A może dzika karta?

Dość emocjonujące były oba półfinały SuperA. W meczu: Marcin Karwowski – Marcin Kozik górę wzięła, nie pierwszy już raz (i raczej nie ostatni) młodość. Kluczowym momentem był set trzeci, przy stanie meczu 1-1. Gra na przewagi trwała i trwała. Obaj zawodnicy zdawali sobie sprawę, jak ważny to set. Marcin Kozik wiedział, że jeśli chce zachować szansę na wygraną, musi wygrać jeszcze te dwie piłki. Ale nie dał rady. 19-17 wygrał Karwowski i z rozpędu czwartego seta 11-6. Chwilę później Maciek Maciantowicz próbował przekonać doświadczenie do zwycięstwa nad młodością i pokonać Wojtka Nowisza. Wojtek zaczął słabo. Denerwował się, robił „niewymuszone błędy”. Nie wyglądało to dobrze. Przegrał pierwszego seta 9-11. Jednak pozbierał się, wygrał dwa kolejne zacięte sety 11-9 i 13-11 i w czwartym już łatwo 11-2.

Wypoczywając pomiędzy meczami gracze i ich kibice odbijali rekreacyjnie w badmintona, a oczekiwanie na wielki finał umilili Maciek i Marcin walcząc pięć setów o trzecie miejsce. Kozik prowadził 2-0. Maciantowicz wyrównał na 2-2, ale decydującego seta znów wygrał Marcin i cały mecz 3-2.

Finał. Karwowski – Nowisz. Forma Marcina jest bardzo wysoka, forma Wojtka bywała chyba lepsza. 11-8 Nowisz, 11-8 Karwowski, 16-14 Karwowski, 11-9 Nowisz… dość blisko prawda? Podwójna, czy dobra? Nie wiem, nie widziałem. Decydują drobiazgi, przypadek, odporność psychiczna. Jeśli chodzi o to ostatnie to Marcin góruje obecnie nad Wojtkiem. A przy stanie 8-8 w piątym miewa to niebagatelne znaczenie. Dyskusja z sędzią rozłożyła Wojtka psychicznie... przegrał 11-8. Do finału mistrzostw Polski niespełna trzy miesiące. Wojtku, jeśli chcesz obronić tytuł, musisz wziąć się do roboty, odzyskać motywację (w tym pomocny jest jak sądzę Marcin) i pewność siebie.

Swoją drogą ciekawe, kto będzie sędziował finałową fazę IMP. Nie wiem, czy nie przydałby się jakiś autorytet zagraniczny…

Inna kwestia, która mnie zastanawia, to czy organizatorzy IMP umożliwią Marcinowi Karwowskiemu sensowną rywalizację w grupie seniorów i juniorów, czy powtórzy się sytuacja sprzed roku, z trzema ciężkimi meczami w ciągu paru godzin. Oby nie.

BŚ